Przepisy budowlane

Wentylacja

Aktualizacja  2014 r

Rozporządzenie z 13 sierpnia 2013r.
w § 151 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W instalacjach wentylacji mechanicznej ogólnej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzacji komfortowej o wydajności 500 m3/h i więcej należy stosować urządzenia do odzyskiwania ciepła z powietrza wywiewanego o sprawności
temperaturowej co najmniej 50% lub recyrkulację, gdy jest to dopuszczalne. W przypadku zastosowania recyrkulacji strumień powietrza zewnętrznego nie może być mniejszy niż wynika to z wymagań higienicznych. Dla wentylacji
technologicznej zastosowanie odzysku ciepła powinno wynikać z uwarunkowań technologicznych i rachunku ekonomicznego.”;

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnych, jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej I odpowidni paragraf, żeby nie trzeba było szukać: § 24. 1. Pomieszczenia do ćwiczeń fizycznych wyposaża się w klimatyzację lub wentylację mechaniczną, o wydajności zapewniającej przepływ powietrza zewnętrznego w ilości co najmniej 50 m3/godz. na jedną osobę, przy uwzględnieniu maksymalnej liczby osób korzystajàcych z usług świadczonych w zakładzie. 2. W siłowniach ilość powietrza, o której mowa w ust. 1, powinna wynosić co najmniej 100 m3/godz. na jedną osobę.

Zmiana sposobu użytkowania

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.).

Przed rozpoczęciem prac zmieniających sposób użytkowania budynku lub jego części należy o tym zawiadomić starostę. Prace adaptacyjne można rozpocząć dopiero po 30 dniach od złożenia zawiadomienia, jeśli starosta nie wniesie sprzeciwu.

  • opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach; trzeba też oznaczyć część obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania
  • opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi
  • oświadczenie (pod rygorem odpowiedzialności karnej) o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; takie prawo ma właściciel, ale także najemca i dzierżawca - jeśli wcześniej uzyskają zgodę właściciela
  • zaświadczenie prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; a gdy brak jest planu - ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
  • ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności

Pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami (np. ochrony środowiska, ochrony zabytków, wymogów sanitarnych).
Zgłoszenie należy złożyć przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (lub jego części). I dopiero gdy w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, starosta nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji - można przystąpić do zmiany sposobu użytkowania budynku (nie później jednak niż po upływie dwóch lat od doręczenia zgłoszenia).

Sprzeciw starosty

Starosta może nałożyć na zgłaszającego (w drodze postanowienia), obowiązek uzupełnienia dokumentów w określonym terminie, a gdy zgłaszający nie wypełni tego obowiązku - wniesie sprzeciw w drodze decyzji. Sprzeciw starosty oznacza brak zgody na przystąpienie inwestora do prac adaptacyjnych. Starosta wnosi go także, gdy planowana zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego (lub jego części) wymaga wykonania robót budowlanych, objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (np. remontu budynku wpisanego do rejestru zabytków). Starosta może wnieść sprzeciw również, gdy planowana zmiana narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo może spowodować niedopuszczalne: zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska lub stanu zabytków.

Co należy załatwić w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej?

Po uprzednim wybraniu lokalu należy zgłosić się z projektem do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej lub do rzeczoznawcy ds. sanitarno-higienicznych w celu uzyskania opinii. W projekcie winien być dokładnie opisany zakres działania uzależniony od możliwości lokalowych. Po zaopiniowaniu projektu można przystąpić do prac budowlanych lub adaptacyjnych.

Po zakończeniu prac zgodnie z projektem osoba upoważniona powinna złożyć, najpóźniej na 30 dni przed planowanym uruchomieniem działalności wniosek - do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego – o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru. Wtedy przedstawiciele właściwej dla danego terenu stacji sanitarno-epidemiologicznej dokonują odbioru lokalu w celu wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzji zatwierdzającej obiekt.

Podczas kontroli i przeglądu pomieszczeń inwestor powinien przedstawić szereg dokumentów m.in.:

  • umowę najmu lokalu lub akt jego własności,
  • KRS lub zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej,
  • numery REGON i NIP,
  • sprawozdanie z badań próbki wody,
  • umowę na wywóz śmieci,
  • protokół pomiarów wydajności i głośności wentylacji mechanicznej.

Ostatni dokument jest niezwykle ważny, zwłaszcza w lokalach, które są adaptowane. Często bowiem znajdują się one w gęstej zabudowie, co narzuca przestrzeganie określonych norm hałasu. Natomiast nieprawidłowo wykonana wentylacja stanowi przyczynę wielu skarg i interwencji ze względu na uciążliwość dotyczącą intensywnego zapachu.

Dokonywany jest również przegląd pomieszczeń, w których szczególną uwagę zwraca się m.in. na:

  • funkcjonalność i ilość pomieszczeń oraz ich wyposażenie,
  • podłączenie punktów wodnych do sieci wodno-kanalizacyjnej.

przepisy budowlane